Bir türlü öğrenemediğim şey: “Her tercih bir vazgeçiştir…”
Can Dündar’ın bir yazısı var internet ortamında dolaşan… Aslında gerçekten Can Dündar’ın mı ondan da emin değilim. (Az önce resmi internet sitesinden baktım, harbiden onunmuş.) Ne diyor o yazıda? “Yaşam, vazgeçtiğiniz şeye ilişkin ipucu vermez. Geri dönüp, o günü gökkuşağı desenli bir elbiseyle yeniden yaşama şansınız yoktur. Bu seçim oyununda vazgeçtiğiniz şey, seçtiğinizden daha değerliyse pişmanlık kaçınılmazdır.Ama neyin değerli olduğunun kararı da yine size aittir.” “Hayata bir başka gözle bakmayı öğrendiyseniz, bu seçimde kazandıklarını sananlara yalnızca acıyarak gülümsersiniz.Her şeyin sıradanlaştığı bir dünyada bazen kaybetmek en doğru seçimdir.…ve o dünyada en yerinde tercih; vazgeçiştir.” Ben bir türlü vazgeçmeyi öğrenemedim… Vazgeçmekten korkan bir adam olarak. Aslında bu yazıyı bana ilk gönderen kişiden vazgeçerek bunu yapabilirdim. Yapamadım. Beceremedim. Ama vazgeçmeden sonuç almanın imkansız olduğunu öğrendim. Bir şeylerden vazgeçmeden hayallere ulaşılamayacağına şahit oldum hep. Hayallerime ulaşmak için bazı şeylerden vazgeçmeye karar verdim artık. Sevdiklerimi gelecekte mutlu etmek için…Üniversitelerde gençlere başarı hikayemi gururla anlatarak onlara rol model olabilmek için…Projelerimi anlatmak için dünyanın bir ucuna gittiğimde ben Türk’üm diyebilmek için…Ve belki de en önemlisi çocuklarıma işte bunu ‘babam’ yaptı dedirtebilmek için… VAZGEÇMELİYİM…
