Büyüyünce ne olacağım’ı buldum!
Köşe yazılarımda o kadar meslek seçimi ile ilgili yazı yazdım. Kendilerini aydınlattığımı söyleyen birçok okur arkadaşımdan teÅŸekkürler, telefonlar aldım. Ama… Ama kendimi bir türlü aydınlatamadığımı kimseye söyleyemiyordum. Bu bir korku filmi olsa gerilim müziÄŸi iÅŸte burada baÅŸlardı… Åžaka ÅŸaka:)
Abi ben ne olmak istemedim ki 22 yıllık yaÅŸamımda…
Çocukken itfaiyeci olmak istiyordum. Çünkü o zamanlar bizim evimizin arkasında itfaiye vardı. Çok hoşuma giderdi. Halbuki ateşten de çok korkarım.
Ortaokulda ve lisede kaç meslek değiştirdim saymadım sayamadım.
Üniversiteyi ilk kazandığım ise  dedem bana ”Sen mektebi bitirince defter mi tutacaksın?” diye sormuÅŸtu. O soruyla birlikte benim ‘meslek seçimi’ karmaÅŸam baÅŸlamıştı.Â
Bir ara dedim:Ben kendimi STK’lara adadım. Az para da alsam dünyanın 4 bir yanında gönüllü olarak çalışacağım. Karnım doysa yeter. İnsanların yüzü gülsün bana yeter. Dedim. Sonra baktım çok güvendiÄŸim, gecelerimi gündüz ettiÄŸim bir STK’dan tekme yedim.
Bir ara dedim: Ben mutlaka gazeteci olacağım. Editör olacağım. Çok güzel gazeteler dergiler çıkartacağım. 6 ay bazı cumalar gazetede sabahladım. I-ıh bana göre değil.
Bir ara dedim: İsminden çok söz ettiren bir reklamcı olacağım. Yazdığım reklam metinlerini, jingle’larını, bebeler bile söyleyecek. Türkiye’nin en ünlü reklamcılarıyla tanıştıktan sonra vaz’caydım’! Sonra senarist olacağım dedim. Ondan neden vazgeçtim hatırlamıyorum.
Bir ara dedim: Çok iyi bir yazar olacağım. Gazetelerde yazacağım. Bunun yanında kitaplar yazacağım. Dünyayı gezerek yazılar yazıcağım. Sonra… Sonrasını boÅŸverin yav.
Bir ara dedim: Ben yabancı bir şirkette üst düzey yönetici olacağım. İlk başta çaylak olarak başlıyacağım sonra 15 yıl sonra o şirkette CEO olacağım. Hatta Başarılı Türk yönetici olarak ismimden söz edilmesini istedim. CEO olmak uzun maraton koşusu yani 15.000 kişilik bir şirkete giriyorsun. Artık 15-20-25 yılda o 14.999 kişiyi geçmek için çabalıyorsun. Tembel olduğumu anladım, vazgeçtim.
Ve evreka, buldum!: Geçen Mayıs’te İTÜ’nün e-fikrim yarışmasında 1. oldum. Türkiye’nin en baÅŸarılı internet giriÅŸimcileri benim jurim oldu. Onlarla tanıştım. Ve bu alanda Türkiye’de hemen hemen herkesi kısa sürede tanıdım.Â
Sonra geriye dönüp baktım ki, benim yaptığım ÅŸey bir anlamda ‘giriÅŸimcilik’miÅŸ. EÄŸer bir kaç sonuç aldıysam bir iÅŸe giriÅŸtiÄŸimden dolayıymış. Bunu anladım.
Bu yazıyı okuyan sen daha çok fikir deÄŸiÅŸtirirsin dese de… Ben aklıma koydum. Hayalim kendi projelerimi gerçekleÅŸtirip bir baÅŸarı öyküsü yazmak… Ve bunları benim arkamdan gelen gençlere sunmak…
Daha sonra deneyimlerimi paylaÅŸmak… Onların fikirlerini önemseyerek maddi manevi desteklemek… Bundan önce yapmayı istediÄŸim ÅŸeyler var:
Mesela San Francisco’ya gidip 2 yıllığına yerleÅŸmek!
Yok abi yok, siz “Sen daha çok fikir deÄŸiÅŸtirirsin Nurettin” deseniz de. Ben ak-lı-ma koy-dum!:))



Neden San Francisco? Girişiminlemi alakalı..
Senin deneyimlerin de edison’un hikayesi gibi :) hakkında hayırlısı olacaktır emek veriyorsun ne de olsa..baÅŸarılar
Eğer bir kaç sonuç aldıysam bir işe giriştiğimden dolayıymış.
kesinlikle düğüm burda çözülüverir… ne mutlu size !
HAKİKATEN İYİ BİR NOKTA BENCE . İNSANLAR HEP NE OLACAĞININ DÜŞÜNCESİYLE HAYAL DÜNYASINI BOYUTLANDIRIR.
İLKOKULDA ÖZENTİ YOLUYLA İLK MESLEK DÜŞÜNÜLÜR DAHA SONRA ORTAOKUL VE LİSE DE GENELİKLE BU İLK MESLEĞİN YERİNİ ÇEŞİTLİ MESLEKLER ALIR( SİZİ YAZINIZDA Kİ GİBİ ) .AMA BAZILARI VAR Kİ SEÇER MESLEĞİNİ İLK OKULDA VE O MESLEĞİ BİR GÜN İCRA EDECEK GÜNÜ BEKLER KENDİ DÜNYASINDA…. AMA HAYAT ENGELLERİNİ KOYAR VE BIRAZMAZ , YAÅžATMAZ GERÇEĞİ KENDİSİNE (BU ARADA BEN HEP HUKUK OKUMAK İSTEMİŞİMDİR DE :)
UNUTMAYALIM Kİ ZOR DİYE BİR ÅžEY YOKTUR İMKANSIZLAR İSE ZAMAN ALIR….
Yazıyı okuyunca ÅŸaşırdım doÄŸrusu. Zira; STK ile ilgili olan dışında “bir ara dedim” dediklerinin hepsini ben de dedim ve vazgeçtim senin gibi. Sadece bu da deÄŸil, ben de en az bir yıl Los Angeles’ta yaÅŸamak(henüz vazgeçmedim) ve (hukuk okuduÄŸum halde) internette bir iÅŸe giriÅŸmek istiyorum. Dostum yoksa sen??? ;)
yani ilk defa bir yazınızı bana bu kadar yakın buldum :) ben de bir çok ÅŸey oldum sonra onu bırakıp baÅŸka bir ÅŸey oldum..hatta bazen bu duygum beni dürtüyor hedeflerini deÄŸiÅŸtir diye gene ama ben artık bana uygun olanı istemeye baÅŸladığımı anlayınca bu duygumu susturuyorum :) zor olsa da…
zaman ilerliyor..herşey değişiyor..dünya,insanlar,bakış açıları,gözlemler,görünenler,görülenler..bu yüzden sanırım bizlerin de fikirlerinin isteklerinin değişmesi normal diye düşünüyorum :)
kim bilir belki de kendime kılıf uyduruyorum :) ama olsun çok yakıştı :)
yazını okurken sonlara dogru yaklaştıgımda san francico yu duyunca şaşırdım dogrusu.neden san francisco merak ettim.heee bide yazını okudugumda üstümdeki t-şört tede san francisco yazıyor bu ne tavafuk:)neyse bende senin gibi hayalimde hangi mesleğe demir atıcağımı bir türlü karar veremiyorum.Bu gidişle ben karar verene kadar herkes köşesinde yerini kapmış olacak ben de ortada kalakalcam gibime geliyor.Allah herkese mutlu olduğu mesleği yapmayı nasip etsin inşaAllah.
hakikaten yazıyı okuyunca insanın aklına neden San Francisco ve neden 2 yıl diye takılıyor:) onca yazılan yazının arasından seçip aklıma taktığıma bak :)
abi çok güzel tabi insan kendini geliştirebilecek ortamı bulursa ona o fırsat verilirse kendini geliştirir meslekten mesleğe geçer durur ama bir an önce para kazanmaya başlaması lazımsa inşaallah bende çoçuklarıma o imkanı verebilirim yolunuzda başarılar
yurt dışı ÅŸartları ülkemize göre daha elveriÅŸli hak veriyorum ben abicim yolun aydın olsun inÅŸ. hakkında hayırlısı…
mesleğimi buldum aslında ana okul öğr.olmak isiyorum amaçok zor yapamazsam diye korkuyorum.
yazınızı çok büyük merakla okudum (en son hangi mesleÄŸe karar verdiÄŸinizi öğrenmek için )doÄŸrusu bende şöyle geçmiÅŸe doÄŸru bi yolculuk yapmış oldum.aslında düşündümde türkiye’de ki eÄŸitim sisteminde daha kendimizi tanıyamadan lise 2 de bölüm seçiyoruz ve seçtiÄŸimiz alanın dışından bi mesleÄŸi tercih edemiyoruz.ÅŸimdi diyeceksiniz ki yapmak istediÄŸin meslek hangi alanda ise onu seç.kendimden örnek vermem gerekirse alanım sayısaldı.O zamanlar kafamda bi meslek henüz yoktu.Ama liseyi bitirdikten sonra anladım ki ben “Rehberlik ve psikolojik danışmanlık” yapmak istiyorum.ama alanım dışında bi meslek tercih edemem biliyorum.Ve belki de ömür boyu istemeden,sevmeden yapmak zorunda olacağım bi mesleÄŸim olucakOFF:(
ha bide ÅŸunu söylemek istiyorum türkiye’de okumak istediÄŸiniz bölümde deil puanınızın yettiÄŸi bölümde okuyosunuz.yani hangi mesleÄŸi yapacağınıza ÖSS puanınız karar veriyor.henüz üniversiteyi kazanmamış arkadaÅŸlar var ise onlara diyeceÄŸim ÅŸu ki hangi mesleÄŸi okucam diye üzülmeyin puanınız size yol gösterir:))
ben de bir çok meslek deÄŸiÅŸtirdim hatta hala deÄŸiÅŸim içersindeyim..:) insanın istediÄŸi mesleÄŸi yapamaması için önüne mütemadiyen engeller çıkarıyor hayat..:) bende iÅŸletme okuyacağım ama kesinlikle iÅŸletmeci olmak istemiyorum.2. sene öss ye bir daha hazırlanmamak adına bütün bir sene hayatta yazmam dediÄŸim iÅŸletmeyi yazdım.:S ama belki de benim için burdan bir kapı açılacaktır..okuduÄŸum okulların hiç birisi hedeflediÄŸim okullar deÄŸildi, fakat ben hep okuluma baÅŸladıktan sonra mutlu oldum..yani sevdiÄŸimi elde edemeyince elde ettiÄŸimi sevmeyi öğrendim…:) bu daha ii..insana en azından mutluluÄŸunu geri kazandırıyor..kaybettiÄŸimiz fırsatların arkasından dövünmektense elimizdekileri de kaybetmeden kullanmaya bakmalıyız..
evet anonim senden pek iyi öğretmen olmaz ama ne yapalım elimiz de kalan son şanssın:))ben sana diyorum gidelim bu ülkeden hiç beni dinlemiyorsun.korkma cv ni doldur bi gün lazı olur:))bu arada sultanahmet ramazanda çooooook güzel!!
haha harikasın.aynıları benim de kafamdan geçti.yani mesleki olarak değil.sürekli değiştim.dedim tıp okuycam sonra fizikten kaldım ve fen bölümü bana göre değil dedim eşit ağırlığa geçtim.orada da bir çok meslek seçtim ama hepsinden vazcaydım(bu arada bu sözün hoşuma kaçtı) neyse demem o ki şimdi diplomatlık ya da ceoluk düşünüyorum ama büyük ihtimalle inşallah ve de hayırlısıyla diplomatlık istiyorum.şuanda össye hazırlanıyorum :D
Yorum Yazın