Nurettin Özdoğan

Lise iki öğrencisiydim,

Tek başıma bir ödül töreni için Ankara’ya ODTÃœ’ye gitmiÅŸtim.

ODTÃœ Robot Günleri adlı bir yarışmaya taaa KahramanmaraÅŸ’tan proje yollamıştım. Davet ettiler.

Projemi daha önce hiç tanımadığım 5 akademisyene sunmuştum yaşım ya 16 ya 17.

Ödül töreninde ağzımda sakız nasıl olsa bana vermezler diyerek sahneyi izliyorum.

Ä°smimi seslendirdiklerinde ÅŸaÅŸkınlıktan unutmuÅŸum sakızı çiÄŸneye çiÄŸneye ödül almıştım yarışmanın 3.’sü olarak.

Aradan yıllar geçtikten sonra yarışmaya 7 kiÅŸi’nin katıldığını itiraf edecektim:)

***

Üniversite hazırlık öğrencisiydim.

Bir yandan da çalışmak istiyordum…

Sahibi hemÅŸehrim olan bir koleje gittim ve dedim ki: “Ben sizin öğrencilerinizi proje yarışmalarına hazırlayabilirim.”

Kabul ettiler.

Her hafta gidip yaşları 10 ile 15 yaş arasında 30 çocuğu proje yarışmalarına hazırladım.

Hepsi de inanılmaz yaramaz ama bir o kadar da dünya tatlısı çocuklardı.

Anne babaları nasıl ediyorsun bu çocuklar senin sözünün dışından çıkmıyorlar diyorlardı.

O sevgi ve emekle öğrencilerim Türkiye çapında binlerce öğrencinin katıldığı yarışmalarda, Türkiye 1.’lik, 3.’lük ve Juri Özel Ödülü gibi ödüller aldı.

Sanki ben ödül almışım gibi dünyalar benim olmuştu o zaman.

***

efikrim ve Yeni düşler yenilikçi düşünceler yarışmalarında ödül almamın da  benim girişimcilik serüvenimde önemli rolü vardır.

Daha sonra iyi güzel yemişim ödülünü diyerek yoluma devam ettim.

***

Geçenlerde açıldığı günden beri takip ettiÄŸim internet sektörünün otoritesi kabul edilen Webrazzi’de Yılın Enleri seçildiÄŸini gördüm.

Kim varmış listede diye bakarken…

Yılın Web Girişimcisi kategorisinde ismimi gördüm.

Evet, iyi güzel yemişim ödülünü derecesini.

Ama henüz İntenet girişimciliğimin 1.5. yılında böyle bir ödüle aday bile gösterilmek beni inanılmaz mutlu etti.

Bu gibi şeyler insanın egosunu epeyce okşar.

Ancak ben şunu çok iyi biliyorum ki,

Sonucu ne olursa olsun, daha benim internet giriÅŸimciliÄŸimde yol katetmem gereken bir hayli bir ÅŸey var.

Bana inanan bütün sevdiklerime ve destekleyenlere teşekkür etmekten başka birşey diyemem:)

http://www.webrazzi.com/2009/12/31/webrazzi-2009-yilin-en-iyilerini-siz-belirleyin/

Bu satırları Youtholding’in NiÅŸantaşı’ndaki merkezinden ve aynı zamanda Rezerfon’un yeni ofisinden yazıyorum.

Sonda söyleyeceğim şeyleri başta söylemeyi artık daha çok seviyorum.

Bir seri girişimci gibi kariyerGENÇ sonrası yeni bir projeye günün birinde başlamayı düşünüyordum.

Ä°tiraf etmek gerekirse bir hayli erken oldu…

GiriÅŸimcilik sanırım böyle birÅŸey, planı, hesabı, kitabı, deadline’ı olmayan birÅŸey.

Ne zamandır aklımda olan, dünyada birçok baÅŸarılı uygulamaları olan Lastminute modelini Türkiye’de gençlere yönelik olanı yapmaktı.

Yani biraz daha açacak olursak gençlere yönelik son dakika otobüs bileti, uçak bileti, hotel, tur paketi, eğitim ileride de son dakika konser, araba kiralama vs. gibi ürünlerin yer alacağı bir online sayahat eticaret sitesi.

Bu fikrin teknolojik alt yapısına 3 ay önce başlamıştık.

Şimdi ise launch etmeye hazır.

Yani yakın bir zamanda Rezerfon’u açmayı planlıyoruz.

Peki, bu projenin arkasında kim ya da kimler var?

Her ne kadar bu işin fikir babası ve lideri ben olsam da Rezerfon bir Youtholding iştiraki olarak hayat buluyor.

Youtholding; Uniclub, Eğitişim, Youth Media, Keynotespeaker, Fırsatcıyız.com, PlanetYoung gibi şirket ve markalara sahip bir gençlik holdingi.  Rezerfon ise bu şirketlere ve markalara kardeş olarak geliyor. (www.youtholding.com)

Kurucusu ve Chief Youth Officer’ı Emrah Kaya benim gibi genç bir giriÅŸimci.

Benim şu an geçtiğim yollardan kendisi 5-6 yıl önce geçmiş başarılı ve gözlerinin içinde dünyalar saklı bir girişimci.

Kendisinden çok şey öğreniyorum bu yüzden.

Gelişmeleri size buradan yansıtacağım artık bundan sonra.

Şimdilik söyleyeceklerim bunlar.

Artık iddialı laflar söylemektense iş üretmeyi seven bir insanım.

Zaten bu yüzden en yakınlarım da dahil pek anlatmadım Rezerfon’u.

Ama ÅŸunu bilin ki yerel bir lovemark olmayı hedefleyen (belki global olabilecek:) bir startup’ın temelini bitirdik.

Çok da güzel oldu…