Türk gençlerine uzak bir konu:Girişimcilik
Yeni düşler yenilikçi düşünceler giriÅŸimcilik yarışmasında finalist olmuÅŸtum. 1. olmayı çok istiyordum ama dün ödül töreninde 1.’nin kim olduÄŸunu öğrendik.
Hep bu tip yarışmalara girilmeden önce juri sisteminin adil olup olmadığına bakın diyorum. Bu yarışmada 7 juri vardı. Hepsi de birbirinden değerli isimler. Ancak iş planı üzerinden değerlendirilme yapılması her jurinin ayrı ayrı birbirinden habersiz puan vermesi bana göre pek de adil değil. Halbuki iş planlarını okuyup sonra bir araya gelerek iştişare yapsalar sanki daha adil olur gibi geliyor. Keza e-fikrim yarışması öyleydi. Projem çok güzel değildi. Ama juri karşısında çok güzel sunum yapıp, jurinin kafasına takıldığı soruları cevaplama fırsatı yakaladım. Sonuçta 1. olmuştum. Ve o 1.lik bana hiç ummadığım bir kapıyı açmıştı.
1. olan proje hiç ummadığımız bir projeydi: Elektronik tarım isminde. Baya bir kişi projenin 1. olmasını beklemiyordu. Ama takdir jurinindi. Yenilikçi düşler yenilikçi fikirler yarışması bana çok şey kattı ve 1. olmasam da bir ödül kazandığım için çok mutluyum.
Gecede dikkatimi çeken bir özellik vardı: Birinci olan arkadaÅŸ (ismini unuttum) Türkye’deki en tanınmış internet giriÅŸimcilerinden biri olan ÇaÄŸlar Erol’a kokteylde şöyle bir soru sordu: “Sabancı Üniversitesi iÅŸ dünyası tarafından kabul görüyor mu?”
ÇaÄŸlar Erol ise ÅŸaÅŸkınlıkla “Ne desem yalan olur. Bilmiyorum.” dedi.
Kulak misafiri oldum ve bu soruyu duyunca çok ÅŸaşırdım. Yani böyle önemli bir giriÅŸimcilik yarışmasında 1. olan arkadaÅŸ giriÅŸimciliÄŸi düşünmüyordu. Kimbilir belki de bu yarışmaya CV’sini doldurmak için girmiÅŸti. Sorusundan bu anlaşılıyordu.
BoÄŸaziçi Üniversitesi rektörü Prof. Dr. Kadri Özçaldıran ise BoÄŸaziçi Üniversitesi’nde giriÅŸimcilik adında bir ders açıldığını ancak 1-2 kiÅŸinin bu derse kayıt olduÄŸunu söylemiÅŸ. BoÄŸaziçi gibi bir üniversite de durum böyleyse diÄŸer üniversiteleri tahmin edemiyorum bile.
Dün gece Burak Büyükdemir’in Yıldız Teknik Üniversitesi’nde “Okurken kendi internet ÅŸirketini kurmak” adlı konferansını nette izledim. Burak Hoca moderatördü bunun yanında Murat Buyurgan, Ekim Nazım Kaya, Kudret Curey, Aydonat Atasever ve AlemÅŸah Öztürk gibi Türkiye’de baÅŸarılı olmuÅŸ internet giriÅŸimcileri de vardı. Ama ne yazık ki salon çok az doluydu. Çok yazık…
Çok acı olacak ama… Türk gençleri giriÅŸimciliÄŸe harbiden çok uzak. 0′dan baÅŸlayıp çetrefilli bir yola girmek istemiyorlar. Hazıra konmak istiyorlar. Güçlünün yanında olmak istiyorlar. En büyük ÅŸirketin/makinanın bir diÅŸlisi olmak istiyorlar. Bunun daha güvenilir ve rahat bir yol olduÄŸunu düşünüyorlar. HerÅŸey ‘title’ olmuÅŸ abi.
Girişimci olmak isteyen bir avuç genç var bu ülkede. Onlar da zaten bizim arkadaşlarımız. Sürekli onlarla görüşüyor hayallerimizi paylaşıyoruz. Bu en azından biz genç girişimcilere güç veriyor.
Zaman Gazetesi’nde giriÅŸimciliÄŸi kitlelere yaymak için çok mücadele verdim. Çok sayıda yazı yazdım bu konuda. Ama bunla ilgili çok az soru aldım. Ama çok garip yaklaşık 2 yıl boyunca, “Köşe yazarı nasıl olabilirim? Bunun yolu var mı?” tarzı binlerce soruyla karşılaÅŸtım…
Ben kafaya koydum artık ben bir girişimciyim. Yazarlık, TV programcılığı, danışmanlık bunların mutlaka bir sonu olacak. Ama girişimciliğin sonu olmaması için elimden geleni yapacağım.
Ve gençlere rol model olabilecek gözlerinin içinde dünyalar saklı bir giriÅŸimci olmak için hergündua edeceÄŸim. Hem fiili hem kavli…
Dün benim için özel olan birisinin mesajı şöyledi: “YemiÅŸim derecesini. Sen zaten 1.cisin.”
Prof. Randy Pausch’un dediÄŸi gibi; Ödül veya birincilikler size çevrenin saygı duyması adına güzel ÅŸeyler. Ancak asıl önemlisi, sizin yere göğe sığdıramadığınız kahramanlarınızın sizin hakkınızda iyi düşünmeleri ve size saygı duymaları…”
Evet evet önemli olan benim kahramanlarımın, sevdiklerimin benim hakkında iyi düşünmeleri ve bana saygı duymaları.
Dün ödül töreninde benim yanımda olan, baÅŸarılarıyla gurur duyduÄŸum Elif’e, Elif’in arkadaşı Nur’a, sıcaklığıyla bizi ısıtan Yasemin Hanım’a, yeni sırdaşım Esra Nur’a, dün gece muzipliÄŸiyle bizi koparan Abdulkadir’e, çok sevgili ortaklarım Sinan ve Hasan’a, taa Kocaeli’den gelen Zekai Abi’ye, basariligencler.com projesinin mimarı İbrahim’e çok teÅŸekkür ederim.
Ayrıca yanımda olmayı çok isteyen ancak programlarının doluluÄŸu nedeniyle olamayan bana mesaj gönderen eski patronlarım Murat YeÅŸildere ve Tankut Åžensürücü’ye, Zaman Gazetesi Genel Yayın Müdürü Ekrem Dumanlı’ya ve ebay CEO’su Sina Afra’ya da ayrıca çok teÅŸekkür ederim.
Ve tabii ki büyük bir heyecanla sonuç bekleyen beni arayan Cansu’ya, GülÅŸen’e ve ÇaÄŸatay’a yine teÅŸekkürü borç bilirim.
Ve babama anneme…


